Historia

HISTORIA
Dawniej i dziś

Bieżanów Nowy to południowo-wschodnia część dzielnicy Podgórze, która już w XIX w. egzystowała jako samodzielne, przemysłowo-handlowe miasto. To zamożne wtedy miasto stara się też o oświatę. Z początkiem XX w. posiada na swoim terenie 8 szkół zwanych wtedy „pospolitymi”, 2 szkoły wydziałowe, 1 gimnazjum państwowe oraz 1 zawodową szkołę ceramiczną. Istnienie wspomnianych szkół świadczą zachowane dokumenty przechowywane w archiwum naszej szkoły. Są to pomiędzy innymi arkusze ocen za rok 1899/1900 pięcioklasowej szkoły ludowej w mieście Podgórzu. Trzeba koniecznie tu wspomnieć, że „w dniu 1 maja 1788 roku otwarto w Podgórzu szkołę najniższego, jednoklasowego typu” („Kopiec wspomnień” 1964r.). Po 1915 roku, kiedy to miasto Podgórze zostaje włączone do Krakowa jako dzielnica, zachowane akta, dokumenty i literatura („Kalendarz krakowski” Józefa Czecha na rok 1917), świadczą o powstaniu nowych szkół między innymi powstaje w 1917 r. XLVI szkoła trzywydziałowa męska, czy w 1932 r. Siedmioklasowa publiczna o numerze 24, nosząca imię Tadeusza Kościuszki.

Po II wojnie światowej, szkoła o tym samym numerze i imieniu działa przy ul. Sokolskiej 13 aż do 1974 roku, to jest do czasu jej likwidacji. Numer zlikwidowanej placówki przejmuje w 1979 roku nowo wybudowana szkoła w Bieżanowie Nowym przy ul. Aleksandry 17. Dzieje się to na podstawie Zarządzenia Kuratora Oświaty i Wychowania w Krakowie z dnia 15 czerwca 1978 r. Nr KOW VI Or-5094/11/79. Otwarcie Szkoły Podstawowej nr 24 połączone zostało z wojewódzką inauguracją roku szkolnego 1979/80 i nastąpiło 3 września 1979 r. W uroczystości tej udział brali przedstawiciele władz państwowych, władz miasta Krakowa i Kuratorium Oświaty.

Pierwszym dyrektorem szkoły został Karol Głowacki, z którego inicjatywy i wielkiego zaangażowania powstała nasza szkoła, a wicedyrektorem – Janina Pietruszka, 1 IX 1982 awansuje ona na dyrektora szkoły po nagłej śmierci swojego poprzednika i funkcją tę pełni do 1991 roku. W dniu 24 maja 1983 r. Odbyło się uroczyste nadanie szkole imienia Stojana Władowa, a w 4 lata później Kuratorium Oświaty i Wychowania w Krakowie przyznało szkole prawo posiadania sztandaru. W grudniu 1989 r. Rada Pedagogiczna zawnioskowała o zmianę patrona szkoły. Władze kuratoryjne przychyliły się do wniosku i anulowały wcześniejszą decyzję z dniem 21.02.1990 r.

W związku z przejściem w dniu 31 sierpnia 1991 r. na emeryturę Janiny Pietruszki, dyrektorem szkoły zostaje od 1 września 1991 r. Wiesław Kiełbasa, który tę funkcję pełni do momentu powstania Gimnazjum nr 29, to jest do 31.VIII.1999 r. Szkoła w czasie kadencji tego dyrektora osiągnęła wiele sukcesów i aktywnie włączyła się w życie środowiska lokalnego. Zmodernizowane zostały wszystkie klasopracownie i obiekty sportowe. Nasza szkoła znalazła się na liście pięciu najlepszych szkół podstawowych w Krakowie. (Gazeta w Krakowie z dnia 7.10.1998 r.)

Decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dniem 1.IX.1999 r. w wyniku reformy szkolnictwa, ośmioletnia szkoła podstawowa została przekształcona w szścioletnią. Dyrektorem nowej szkoły od 1 września 1999 r. zostaje Maria Czekaj, kontynuując dzieło swoich poprzedników. Dba i troszczy się o wizerunek szkoły, stwarza bardzo dobre warunki uczniom, współpracuje z rodzicami i pozyskuje sponsorów, by stworzyć zarówno dzieciom jak i nauczycielom profesjonalne warunki pracy. Pomaga uczącym w realizacji nowych treści programowych i pobudza do działalności nowatorskiej.

Dzisiejsza Szkoła Podstawowa nr 24 jest szkołą nowoczesną. Posiada doskonale wyposażoną pracownię komputerową, stałe łącze internetowe i liczne klasopracownie. Dba o bezpieczeństwo swoich uczniów, zapewnia im opiekę lekarza, stomatologa oraz pielęgniarki. Najmłodsze dzieci uczą się w filii szkoły oddalonej o 100 metrów od budynku głównego. Ewentualne problemy wychowawcze rozwiązuje pedagog szkolny.”

W dniu 29 września 2004 r. odbyła się wspaniała uroczystość nadania szkole imienia Krakowskiej Straży Pożarnej. Data ta wyznacza w późniejszych latach dzień, w którym obchodzone jest Święto Szkoły.

W dniu 1 stycznia 2008 r. dyrektorem szkoły zostaje p. Małgorzata Fyda.

Od 1 września 2012 r. dyrektorem jest Marta Pszczoła, której wizją jest szkoła przyjazna dziecku, bezpieczna, stwarzająca optymalne warunki rozwoju intelektualnego i emocjonalnego uczniów, gwarantująca atrakcyjne i skuteczne nauczanie. Szkoła, która kształtuje swoich wychowanków w oparciu o szacunek do drugiego człowieka, poszanowanie uniwersalnego systemu wartości, dziedzictwa historycznego i kulturowego tak, aby poprzez właściwe kreowanie własnego rozwoju, godnie wpisać się w kształtowanie otaczającej rzeczywistości.

Dzisiejsza Szkoła Podstawowa nr 24 jest szkołą nowoczesną. Posiada doskonale wyposażoną pracownię komputerową, stałe łącze internetowe i liczne klasopracownie.

Najmłodsze dzieci uczą się w budynku dodatkowym szkoły oddalonym o 100 metrów od budynku głównego. Przynależy do niego ogródek, w którym uczniowie spędzają przerwy między zajęciami.

Aby uatrakcyjnić proces nauczania i wychowania najmłodszych uczniów (w tym sześciolatków), szkoła przystąpiła do rządowego programu MEN „Radosna szkoła”, w ramach którego została stworzona dobrze wyposażona sala zabaw oraz bezpieczny i atrakcyjny plac zabaw dla najmłodszych.

Jubileusz 35-lecia skłania do podróży w czasie, dokonania retrospekcji, przywołuje wspomnienia, wywołuje przeszłość i zadumę nad przebytą drogą. To wydarzenie, które stwarza okazję, by ocenić dorobek wszystkich, którzy kreowali wizerunek Szkoły Podstawowej nr 24, noszącej od 10 lat imię Krakowskiej Straży Pożarnej. Jak zmieniała się nasza szkoła, jakich mamy absolwentów. Jest wrzesień 1979 roku, słychać dźwięk dzwonka wzywającego na lekcje. Między nim, a chwilą obecną jest cała przeszłość. W ciągu 35 lat czas zmienił to miejsce nadając mu kształt zgodny z jego duchem. Reforma edukacji, remonty sprawiły, że szkoła przeszła prawdziwą metamorfozę. Staliśmy się placówką bardzo nowoczesną, z wyposażeniem na miarę XXI wieku i na miarę naszych możliwości. Inicjatorką wszystkich działań jest obecny dyrektor szkoły – p. Marta Pszczoła. W dniu 25 września 2015 r. podczas corocznego Święta Szkoły nastąpiło uroczyste poświęcenie i otwarcie zaadoptowanego budynku dodatkowego szkoły na oddziały przedszkolne i szkolne.

W szkole prowadzone są różnorodne projekty, nie sposób wymienić wszystkich. Najważniejsze z nich to:
– Erasmus +
– „Młodzież w działaniu” – Wolontariat Europejski
– „Europa bez granic”
– „Szkoła współpracy. Uczniowie i rodzice kapitałem społecznym nowoczesnej szkoły”
– „Akademia Przyszłości”
– „Szczypiornista szkoła”
– „W–f z klasą”
– „Praktyczne wychowanie fizyczne”
– Postaw na Rozwój! Zrównoważony

Nasza szkoła kładzie szczególny nacisk na edukację ekologiczną uczniów, aktywnie dba o środowisko, co zostało docenione nadaniem w kolejnych dwóch latach prestiżowego międzynarodowego certyfikatu Szkół dla Ekorozwoju „Zielona Flaga”. Za podejmowane działania ekologiczne w roku szkolnym 2014/2015 Szkoła otrzymała certyfikat „Zielonej Flagi” na 3 lata.

Szkoła Podstawowa nr 24 im. Krakowskiej Straży Pożarnej w Krakowie przy ul. Aleksandry 17, jako jedyna publiczna szkoła podstawowa z Krakowa bierze udział w międzynarodowym projekcie Erasmus +. Projekt w którym uczestniczymy nosi nazwę „Nowoczesny nauczyciel w nowoczesnej szkole” i ma na celu doskonalenie znajomości języka angielskiego przez nauczycieli, poznanie nowoczesnych metod uczenia i innowacyjnych form doskonalenia. To wyjątkowa okazja umożliwiająca zdobycie wiedzy i umiejętności niezbędnych do twórczego zarządzania szkołą przez wprowadzenie innowacyjnych programów nauczania, zaangażowanie szkoły w międzynarodowe projekty zarówno na poziomie nauczycieli jak i uczniów oraz wzbogacenie wiedzy o marketingu i promocji placówki. Indywidualne doświadczenie zdobyte przez uczestników projektu będzie miało przełożenie na jeszcze bardziej efektywną pracę z uczniami oraz całym środowiskiem szkolnym, co w efekcie prowadzi do podniesienia jakości nauczania w szkole. Wyjazd grupy nauczycieli do Anglii jest doskonałą okazją do nowatorskiego spojrzenia przez nich na metodykę nauczania, poszerzenia swoich horyzontów, zdobycia nowych doświadczeń zawodowych oraz nawiązania współpracy międzynarodowej między szkołami.

W szkole prowadzone są innowacje pedagogiczne, które w sposób szczególny wpływają na wzbogacenie oferty edukacyjnej i podniesienie atrakcyjności szkoły. Innowacje pedagogiczne dotyczą wychowania przez sztukę, języka angielskiego, sportu „Łączy nas piłka”. W roku szkolnym 2015/2016 wprowadzono dodatkowo szachy i robotykę. Zajęcia z innowacji realizowane są w klasach I – III.

PATRON

Krakowska Straż Pożarna

została utworzona decyzją Rady Miejskiej 28 kwietnia 1873 r. Zgodnie ze statutem  (zatwierdzonymwe Lwowie 2 marca 1875 r.). Do obowiązków Miejskiej Straży Pożarnej należało oprócz goszenia pożarów, udzielanie pomocy ludności, ratowanie życia podczas wypadków, oczyszczanie placów i ulic oraz rozbieranie w razie potrzebybudynków. W tym czasie MZSP zatrudniała sto osób. Naczelnika mianowała Rada Miejska na wniosek Magistratu, a jego bezpośrednim przełożonym był Prezydent Krakowa, co pozostaje do dzisiaj.

Siedzibą  MZSP na początku byłu Sukiennice, potem odwach przy ratuszu, a 1879 r. z inicjatywy prezydenta Zyblikiewicza wybudowano osobny gmach przy ul. Kolejowej 3. Budowa nowej siedziby dla MZSP otzrymała pierszeństwo przed takimi inwestycjami, jak: Teatr im. J. Słowackiego, Collegium Novum czy wodociągi miejskie. Budowę i wyposażenie nowej siedziby zakończono w 1880 r. przed wizytą Cesarza Frańciszka Józefa.

W 1910 r. Straż Pożarna zabezpieczała uroczystości zwiazane z obchodami 500 – lecia bitwy pod Grunwaldem i odsłąnięciem pomnika. Z tej okazji strażacy otrzymali nowe mundury polskiego kroju z odznakami ułanów z powstania listopadowego. Latem 1914 r. po wybuchu pierwszej wojny światowej MZSP została zmilitaryzowana i przeszła pod komendę wojskowego dowództwa austriackiego. Nie straciła jednak polskiego charakteru. Wojskowe władze austriackie wysoko oceniły zasługi Krakowskiej Srtaży Pożarnej. 13 marca 1917 r. na dziedzińcu budynku straży przy ul. Potockich kilkunastu strażaków zostało odznaczonych złotymi i srebrnymi krzyżami zasługi za działalność w czasie wojny. 28 i 29 czerwca 1925r. Kraków świętował 60 rocznicę powstania w mieście Straży Pożarnej. Organizatorem tej uroczystości  bylł ówczesny naczelnik Jan Obidowicz, a protektorem – arcybiskup Adam Sapiecha.

Podczas II wojny światowej, w czasie trwania wojny obronnej Polski, krakowscy strażacy brali udział w pakowaniu i zabezpieczaniu najważniejszych dzieł sztuki: arrasów wawelskich, ołtarza Witta Stworza i najcenniejszych witraży. Formy działalności konspiracyjnej krakowskich strażaków były różna. Obiekty Straży Pożarnej służyły przede wszystkim jako miejsca przechowywania broni, amunicji i ulotek. Organizowano tam skrzynki poczty podziemnej i punkty kontaktowe. Arsenał mieścił się w budynku straży przy ul. Zamojskiego, ulotki i radiostacje przechowywano w koszarach przy ul. Potockiego. Krakowscy strażacy współpracowali z oddziałami dywersyjnymi podczas akcji gaśniczych, niszczyli ważne dla Niemców obiekty, archiwa i materiały. Zbierali też informacje istotne dla wywiadu, pomagali w ewakuacji uczestnikom akcji bojowych, przewozili broń, kolportowali ulotki.

Za działalność konspiracyjną Niemcy aresztowali i zamordowali w obozach zagłady strażaków: Stefasna Syrka, Władysława Janocińskiego, Stanisława Pyciaka i Mieczysława Kosibą. Podczas ewakuacji z Krakowa Niemcy podpalilim. in. tak ważne obiekty jak: Wawel, Muzeum Narodowe, Sukiennice i Akademię Górniczo – Hutniczą. Pożary powodowała również Armia Radziecka i szabrownicy. W akcji gaszenia tych pożarów od 19 stycznia do 2 lutego 1945 r. śmierć poniosło ośmiu strażaków.

Te historyczne wydarzenia oraz współczesne bohaterskie czyny krakowskich strażaków, takie jak: akcja gaszenia największego pożaru lasu w kuźni Raciborskiej (1992 r.), pożaru Pałacu Pod Baranami, Filharmonii Krakowskiej (1991 r.), DH „Gigant” (2003 r.), elektrociepłowni Lęk (2004 r.) zadecydowały, że w 130 rocznicę powstania KZMP, w czerwcu 2003 r. Rada Miasta Krakowa nadała Komendzie Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej srebny medal Cracoviae Merenti.

To nawyższy dowód uznania za ofiarność, bohaterstwo i ryzyko narażania własnego zdrowia dla ratowania innych wpisane trwale w zawód strażaka.
Krakowscy strażacy dla swojego ukochanego miasta Krakowa niejednokrotnie złożyli najwyższą ofiarę – ofiarę życia.